کانون زنان ایرانی با انتشار این عکس از درگیری خونین بین ماموران نیروی انتظامی و چند دختر جوان در میدان هفت تیر خبر داد. برای خواندن این خبر روی لینک ادامه مطلب کلیک کنید.

چراغ خانه ها خاموش است، سایه های مه گرفته گاه پشت پرده هائی که میان محرم و نامحرم دیوار کشیده اند تکان می خورند. شاید در آن پشت زنانی می گریستند، شاید مردانی با دندان روی هم می فشردند تا از اعدام عدالت فریاد در سینه شان منفجر نشود. بچه ها حتما خواب بودند. همان ها که حالا از سالمندان اند و گذشته خویش را از بابک خرم دین تا دین فروشی در جمهوری اسلامی جستجو می کنند.

سلام سوسیالیسم: اگرچه این نکته از بدیهیات کار نشر و اطلاع رسانی به شمار می رود اما باز گاهی لازم به ذکر می نماید که درج یک نوشته در یک نشریه (از جمله در سلام سوسیالیسم و از جمله مصاحبه آقای علی فرمانده) لزوما به معنی موافق و هم نظر بودن نشریه با همه مطالب عنوان شدن در آن نوشته نمی باشد. بخصوص آنچه که در مصاحبه آقای فرمانده جالب توجه می نماید تلاش صادقانه ایشان برای درک شرایط، تشخیص بحرانهای چپ و ارائه برون رفت های ممکن از این بحرانهاست. تلاشی که در هیاهوی اپورتونیسم رایج این روزها قابل تقدیر است. برای خواندن این مصاحبه بر روی لینک ادامه مطلب کلیک کنید.

سید جعفر پیشه‌وری

این مقاله زمانی نوشته شده است که حسین علا، یکی از بدنامترین رجال آن دوران به تشویق تقی‌زاده مشهور و پشتیبانی نمایندگان انگلیس و امریکا، تلاش کرد علیرغم دستور دولت ایران، با طرح مسئله آذربایجان در شورای امنیت، آنرا به مسئله‌ای بین‌المللی تبدیل کند و زمینه را برای سرکوب جنبش فراهم آورد. پیشه‌وری که در هر فرصتی می‌کوشید توهم‌آفرینی و توطئه‌سازی‌های مرتجعین داخلی و خارجی را خنثی کند، این مقاله را همان هنگام به زبان آذربایجانی در روزنامه آذربایجان- ارگان فرقه دموکرات منتشر کرد.

براستی اگر اين به اصطلاح «چپ نو» بخواهد طبق اين رهنمودها و با انتخاب بين بد و بدتر مبارزه کند و پيش رود خواسته يا ناخواسته راهی جز خدمت و همسويی با ارتجاع اسلامی و يا امپرياليسم برايش باقی نخواهد ماند. تفکری که در گذشته نه چندان دور باعث نزديکی به رژيم جمهوری اسلامی در ايران شد و رهبری سازمان ما را به حمايت جناحی از جنايتکاران اسلامی در مقابل جناحی ديگر کشاند و هم اکنون به اسم نو بودن خواهان تقويت دولت اشغالگر و جنايتکار اسرائيل است و شايد فردا خواهان هورا کشيدن برای سربازان امريکايی و سياستهای آن جهت صدور دمکراسی و حقوق بشر در ايران باشد!!

خارج از دستور 3:

در چند هفته ی گذشته زعمای قوم راست هجمه ی برنامه ریزی شده ای را بر علیه چپ آغاز کرده اند. «علیرضا علوی تبار» که مثلن در تمام این سال ها نقش چپ مدرن حکومتی را بازی می کرد در ویژه نامه 30/اردیبهشت روزنامه ی اعتماد درآمده که: «مارکسیسم ـ لنینیسم حتا در التقاط با ایدئولوژی های دیگر نیز در تاریخ معاصر ایران فاجعه آفریده است.»... از یاد برده که برادران حامل روشنفکری دینی در سال های دهه ی سیاه شصت بازجو و شکنجه گر و شکارچی خیابانی و رهبر عملیاتی کشتار بودند. برادر «چپ مدرن حکومتی»، آری «حکومتی» ما فراموش کرده درست همان زمانی که زنان ایرانی در صفوف چپ حضوری موثر داشتند و نه نمایشی، همین برادران تا دیروز یار هم، در کنار هم روی صورت ها و لب ها تیغ می کشیدند.

گروهی از فعالان سیاسی و اجتماعی، دانشگاهیان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران: اخراج مهاجران افغان در شرایطی كه هنوز كشورشان دست‌خوش ناآرامی‌‌های پیامد جنگ‌های اخیر است، و در شرایطی كه هنوز معیارهای حداقلی زندگی و امنیت در بسیاری از مناطق این كشور متزلزل و دور از دست‌رس است، سیاستی غیر انسانی و ناپذیرفتنی است.

نامه گروهی از فعالان سیاسی و اجتماعی، دانشگاهیان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران در محكومیت برخوردهای اخیر با مهاجران افغان

خواست این نوشته نگاهی به تفاوت روش " کارل مارکس" محبوب­ ترین اندیشمند هزارهء دوم* و روش فیلسوف ایده­آلیست آلمانی " گئورگ ویلهلم فریدریش هگل " است. خود مارکس در ۱۵  ژانویهء ۱۸۵۸ در نامه­ای به " فریدریش انگلس" می نویسد: " اگر زمانی برای چنین کاری فرارسد، حوصلهء زیادی دارم که در دو یا سه صفحه، روش عقلانیی که هگل کشف کرده و همزمان آن را به عرفان آلوده کرده است را در دسترس فهم  عموم قرار دهم.۱ "

متاسفانه هرگز چنین زمانی فرا نرسید. اما محققین و اندیشمندان بسیاری بعد از مارکس سعی کرده­اند جای خالی آن دو یا سه صفحه را با تحقیقات ارزشمند خود پر کنند.

گويى جنگ دو نيمه پيدا و پنهان دارد؛ همه چيز درباره كارگزاران و سياستگذاران جنگ بر روى تابلوى روشن رسانه ها نمايان است به طور نمونه كسى نيست كه نداند برنامه امروز سران آمريكا و شركاى سياسى اش چه بوده است يا در اجلاس آنكارا يا شرم الشيخ چه گذشته يا خواهد گذشت. اما نيمه ديگر تصوير تيره وتار است، هيچ اطلاع روشنى از وضع و حال قربانيان جنگ در دست نيست كسى نمى داند امروز كه ۱۰ انفجار تروريستى در ۴ گوشه شهر ارواح، بغداد رخ داد دامنه تخريب و ويرانى اش تاكجا پيش رفت، زخمى ها و آسيب ديدگان جسمى و روحى اين حملات اكنون درچه وضعى به سر مى برند.

این شور که در سر است ما را / روزی برود که سر نباشد

از درویش خان حدود سی اثر بجا مانده که همگی حاکی از ذوق و استعداد و نبوغ او در موسیقی ایرانی است. تمام این قطعات با دقّت و ظرافت ساخته شده اند که هیچ کدام از جمله های آن اضافه نمی باشد و دارای تنوع و بر اساس نیازها و ضرورتهای آن روز بوجود آمده اند. در آن زمان موجی نو در موسیقی ایران بوسیلۀ درویش خان بوجود می آید که در نهایت منجر به بوجود آمدن فرم پیش درآمد میشود و چهار مضرابهایی که با توجّه به سلیقه خود به شکل تازه تری رنگ آمیزی شده است و او موسیقی آن دوران را با حفظ هویت خویش تغییر می دهد.

نشریه دانشجویی «به پیش» منتشر شد

در این شماره نشریه می خوانید:

درباره سیاست مستقل طبقاتی در پاسخ به «جنبش کارگري و مساله ي دموکراسي در ايران» /آرش صفار

نگاهی به اصلاحیه قانون کار/هستی بزرگنیا

کوتاه درباره‌ي «ليبرال‌هاي سرافراز»، به مثابه ... /پریسا نصرآبادی

در ضرورت فراروی از چپ رادیکال (خطوط عمده یک نقد)/ فواد شمس

اين خيانت ها محصول رژيم محكوم بفناي سرمايه داريست .در همين رژيم است كه كانون خانواده و اساس عفت عمومي در معرض بزرگترين خطر قرار مي گيرد...وقتي يك حاجي بازاري با ريش حنا بسته ي خود و بزور سيم و زري كه از طريق رباخواري و سفته بازي و گرانفروشي تحصيل كرده است براي خود حرمسرا تشكيل مي دهد، چهارزن عقدي و ده ها صيغه مي گيرد وآن ها را يكي پس از ديگري بدست حوادث ميسپارد، چه ضمانتي براي بقا و حفظ عفت عمومي باقي مي ماند؟ كدام منطق ميتواند قبول كند كه زنان اينگونه حرمسراها، بشيوه ي فرشتگان و معصومان، دست از پا خطا نخواهند كرد؟ اگر چنين بود هيچگونه محدوديتي ضرورت پيدا نمي كرد، نقش خواجگان در تاريخ منتفي و غير لازم مي شد واين همه بگير و ببند و مراقبت و محدوديت الزام آور نمي نمود. پس چرا از مواجهه با حقيقت و واقع امر بگريزيم؟چرا اينهمه جناياتي را كه در زمينه ي ناموسي روي مي دهد ناديده بگيريم؟چرا مخصوصا از ياد ببريم كه هرسال تعداد زيادي از خواهران بدست برادران، عده كثيري از دختران بدست پدران يا انبوهي از زنان بدست شوهران و همه بعلت ناموسي كشته مي شوند يا مجروح مي گردند؟چرا درباره ي علت اينهمه فجايع فكر نكنيم و ريشه و علت العلل آن را نيابيم ؟ بنظر من اساس همه ي اين جنايات و بهتر بگويم ام المفاسد جامعه وجود رژيم سرمايه داريست ...

یک خرداد سالروز شهادت حسن حسین پور تبریزی - سندیکالیست بزرگ کشورمان می باشد. از همین رو یادواره زیر را برای گرامیداشت یاد او انتخاب نموده ایم:

"در ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۳۶۲ جلادان جسم نیمه جانش را برای آخرین بار به بیمارستان دکتر شریعتی رساندند. در بدن این مرد ۵۸ ساله که به اندازهٴ جسم رنجور یک کودک شش، هفت ساله تحلیل رفته بود یک جای سالم پیدا نبود. روی بدن او خصوصا سینه و پشتش، تمام جاهای سوزن یا سوختگی های عمیق بود. تازه معنای دو کلمه حرف او «جهنم واقعی» برای پرستارها و دکتر آشکار شد."

عضو سنديكا بودن در فلسطين كاری است بسيار خطرناك. راسم ال باياری، معاون دبير كل فدراسيون عمومی سنديكاهای كارگری فلسطين، شعبه ای از كنفدراسيون جهانی سندیکاهای كارگری، به خوبی به اين مسئله واقف است: به دنبال ويران كردن يكی از ساختمان های فدراسيون دراكتبر 2006 و پرتاب دو موشك به خانه وی در ماه ژانويه، در 6 آوريل به دنبال حمله افرادی ‌كه صورت خود را پوشانده بودند به اتومبيل حامل وی و خانواده اش، زخمی شد.

در تاریخ ۲٣ ماه مارس به دعوت نمایندگان حزب کمونیست یونان در پارلمان اروپا، نمایندگان ۲١ حزب و سازمان از ١۹ کشور، در محل پارلمان اروپا در بروکسل گرد هم آمدند. این دیدار دنبالۀ گردهمایی آتن بود که در آوریل سال ۲۰۰۶ برگزار شده بود و در آن یورش گام به گام به قلمرو آموزش و پرورش که در چارچوب پیمان گات در نشست لیسبون و نیز بنا بر توافق های انجام شده در بولونیا در درون و بیرون اتحادیۀ اروپا آغاز شده بود مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته بود.

هنر ابتهاج و همقطارانش در مورد غزل آن است كه آنها غزل را از روح بى زمان ايرانى اش خالى كرده اند و روح زمانمند خود را بر آن دميده اند و از اين منظر شايد ابتهاج با اشعار نئوكلاسيك سياسى - عرفانى اش تلاش مى كند تا پيش از آنكه شاعر بودن خود را به رخ مخاطب بكشد، انسان بودن و انسان قرن بيست و يكمى بودن خودرا به غزل بدمد و به دليل ارج نهادن او به روح ايرانى غزل است كه همه و همه او را مى شناسند يا لااقل شعرى از او شنيده اند و شعرى از او خوانده اند.

یک افسر نیروی انتظامی بنام کشتگر، روز چهارشنبه بدلیل خلاف رانندگی یک جوان بلوچ در زاهدان، در برابر چشمان حیرت زده مردم، خواهر ۱۲ ساله وی به نام رویای سارائی را با شلیک رگبار مسلسل به قتل رساند.

سلام سوسیالیسم: عکس هایی که مشاهده می کنید با عنوان «جمع آوری اراذل و اوباش تهران» به عنوان گزارش خبری در «ایسنا» منتشر شده است. چنان که پیداست هیچیک از ماموران نیروی انتظامی کمترین تلاشی در جهت مخفی کردن رفتار شنیع و غیر انسانی خود با این «اراذل و اوباش» از دوربین های خبری ندارند که هیچ، انتظار دستخوش از افکار عمومی ایرانیان نیز بعید نیست که داشته باشند. حاکمیت جمهوری اسلامی که خود بزرگترین اشاعه دهنده فساد و فحشا و عامل شماره یک تجارت مواد مخدر است و در عین حال در برابر ناهنجاری های اجتماعی نیز اولین «مسوول» ناهنجاری ها به شمار می رود با بی شرمی تمام این «فرزندان» خود را بر خلاف ابتدایی ترین حقوق انسانی ضرب و شتم می کند و کرامت انسانی آنها را خدشه دار می سازد. این ها آیینه ی حاکمیت جمهوری اسلامی هستند. خود شکن، آیینه شکستن خطاست!

سلام سوسیالیسم منتشر کرد: تحولات اقتصادی در راستای رسیدن به سوسیالیسم(PDF)

«تحولات اقتصادی در راستای رسیدن به سوسیالیسم» از جمله نوشته های ارزشمندی است که رفیق گرامی مان، «محمد رضا» در چند شماره در وبلاگ «پرنده ای در دوزخ» منتشر کرده اند. هنوز قسمت آخر از این نوشته منتشر نشده بود که نویسنده محترم وبلاگ به دلیل فیلتر شدن وبلاگ «پرنده ای در دوزخ» آدرس جدیدی انتخاب نمودند و تصمیم گرفتند که از این پس نوشته هایشان را در وبلاگ «هدیه ای برای خاک» انتشار دهند.

با وجود اینکه ایشان و نوشته هایشان در فضای مجازی برای بیشتر هواداران سوسیالیسم علمی شناخته شده هستند، سلام سوسیالسم با هدف آسان نمودن دسترسی علاقمندانی که تا کنون موفق به خواندن این نوشته ها (یا بخشی از آن ها) نشده اند تصمیم به گردآوری و انتشار مجدد سلسله مقالات ایشان گرفته است. سعی می کنیم باقی نوشته های چند قسمتی ایشان درباره مقولات اساسی دانش سوسیالیستی را نیز به زودی گردآوری و منتشر کنیم.

برای ایشان روزهای پرکار و پرباری همچون گذشته آرزومندیم.

خسرو باقری

روزنامه همشهری، پنج‌شنبه 10 اسفند 1385 در صفحه‌ی اول خود نوشت: «بیش از 400 هزار دانش‌آموز دوره‌ی ابتدایی و راهنمایی سال گذشته ترک تحصیل کرده‌اند. این گزارش حاکی است که آمار ترک تحصیل کنندگان به این تعداد ختم نمی‌شد و چنان‌چه ترک تحصیل‌کنندگان دوره‌ی متوسطه، پیش‌دانشگاهی و هنرستان‌ها را نیز به این آمار بیفزاییم به ارقام تاسف‌باری برمی‌خوریم که جمعیت بالقوه‌ی بزهکاران آینده را تشکیل خواهند داد...»

نفر اول از سمت راست

این «مرتضی کیوان» است

که سینه اش مشبک می شود!

جمعه 30 مهرماه 1333 یعنی یکسال و یک ماه پس از کودتای 28 مرداد، مجله تهران مصور عکس اعدام مرتضی کیوان را به همراه نخستین گروه افسران توده ای(سرهنگ سیامک، سرهنگ مبشری، سرهنگ عزیزی، سرگرد عطارد، سرگرد وزیریان، سروان مدنی، سروان واعظ قائمی، سروان شفا و ستوان افراخته) تیرباران شده منتشر کرد. به این ترتیب ایران از وجود و بالندگی انسانی محروم شد که توده ای و غیر توده ای بر نبوغ و نقش تاثیر گذار او بر هنرمندان دوران خود اعتراف دارند. آن سوز جگر احمد شاملو در شعر "مرتضی"، ناله جانسوز ابتهاج، کسرائی و اخوان ثالث در سرودن مرثیه گلگون کیوان و افسوس امثال مجتبی مینوی و یا ناتل خانلری، فغان یک ملت بود. ملتی که نهال آزادی اش را کودتای 28 مرداد قطع کرد. مرتضی کیوان قصیده تلخ کودتا بود. همان که در ابتدای صف گروه اول به چوبه تیرباران بسته شده است و چند ثانیه بعد خونش به چهره کودتاچیان شتک می زند.

اما روزا، به محض حرکت از هتل ادن، گلوله ای به شقيقه اش شليک کردند و از پل ليشتن اشتاين، او را به «لندوِر کانال» انداختند. جسد او تا چند ماه بعد کشف نشد و کالبد شکافی نشان نمی داد که آيا علت مرگ، ضربات وارده بوده يا اصابت گلوله يا غرق در کانال. قاتلان عملاً نگرانی نداشتند. تنها شش نفر از آنها قرار بود دربرابر دادگاهی حاضر می شدند که از افسران پروسی تشکيل شده بود و دادگاه هم بی هيچ مشکلی پذيرفت که کارل ليبکنشت «در جريان فرار» به قتل رسيده و روزا هم به دست «شخص ديگری» که شناخته نيست کشته شده است.

جاده ای برای گذار به سوسیالیسم که مبارزه برای دموکراسی را فرعی قلمداد کند وجود ندارد. آيا ما با بيان اين كلمات، مبارزه دموکراتیک را بر مبارزه طبقاتی ترجيح می دهيم ؟ به هیچ وجه، مبارزه طبقاتی و دموکراتیک به طرق بی‌شماری در یک دیگر نفوذ می‌کنند. اشکال ناب مبارزه را تنها در کتاب های درسی و در اوج انتزاع می توان پیدا کرد که مثلا اين جا مبارزه دموکراتیک است و آن جا مبارزه طیقاتی است. در زندگی واقعی هر دو شکل مبارزه در تعامل با یکدیگر عمل می کنند، نیروهای یک‌سانی را به عرصه مبارزه می کشانند، دشمن طبقاتی مشترکی دارند، و برعلیه روندهای انباشت سرمایه عمل می کنند.

ديگر چيزى براى جنگيدن نمانده است. سوسياليسم مرده است. زنده باد سازشكارى، زنده باد اصلاح، زنده باد تجدد، زنده باد سرمايه دارى و زنده باد همه بيدادگران ديگر. بياييد عاقل باشيم. در شهر يا در روستا هيچ حادثه اى روى نمى دهد، همين است كه هست: سوسياليسم مرده است. زنده باد سرمايه. راديو، مطبوعات و تلويزيون همه و همه يك ريز و بى وقفه همين را مى گويند. برخى از سوسياليست ها نيز كه ديگر سر عقل آمده و توبه كرده اند، همين را تكرار مى كنند.

چپ ايران با اندکی گذشت و دور انديشی توان آنرا دارد علاوه بر تشکل و انسجام خود در جبهه متحد چپ، ديگر نيروهای جمهوری خواه، دمکرات و لائيک و ملی را تحت تاثير مبارزات ضد استعماری، ضد استبدادی و ضد ارتجاعی خود قرار داده و برای کسب قدرت سياسی و برقراری سوسياليسم متحدانه عمل نمايد.

چپ ايران ميتواند با تشکيل جبهه متحد چپ پر قدرت و پرتوان برای سرنگونی رژيم ارتجاعی وارد عمل شود و در اين شرايط حساس نقش تاريخی خود را در دفاع از منافع طبقه کارگر و ديگر زحمتکشان کشورمان ايفا کند.

سلام سوسیالیسم: در پي وقايع اخير دانشگاه امير كبير، انجمن دانشگاه امير كبير بيانيه اي صادر كرده است كه به بيان آنچه در دانشگاه امير كبير گذشته مي پردازد. آنچه مشخص تيم امنيتي با همكاري معاونت فرهنگي و رياست دانشگاه اميركبير در حال اجراي پروژه اي است كه تمام اصول انساني را زير پا گذاشته، اين نوع از توطئه چيني تنها از دست پروردگان لانه حقاني و تيم سعيد امامي ممكن است.

انجمن اسلامي دانشگاه امير كبير در خصوص وقايع اخير اين دانشگاه بيانيه تحليلي شماره ۲ خود را صادر كرد. متن اين بيانيه به شرح زير است:

 ( در رابطه با مقاله ای از آقای تقی روزبه )

تفاوت دیدگاه مارکسیست لنینیستها (یا بقول شما تمامیت خواه ها وخطی ها و غیر دمکراتها و سنتی ها) با شما واحتمالا جریان متبوعتان ( به عنوان غیر تمامیت خواه و غیر خطی ودمکرات و نوگرایان ) در رابطه با مقولات ایدئولوژی، حزب ،دولت  و سوسیالیسم و دیکتاتوری پرولتاریا و... در واقع بدلیل نداشتن درک واحدی از مفاهیم بنیانی است .

علی رضا جباری{ آذرنگ}

تردیدی نمی توان داشت که تعریف واژه های مردم سالار و مردم سالاری نیز، مانند هر واژه ی دیگر در این جهان نسبیت ها ، نسبی است  ؛ نمی توان  هیچ  دولتی را به طور کامل مردم سالار یا نا- مردم سالار{ به بیان دیگر نا مردم – سالار} خواند؛  و هر دولت در این نردبان مردم سالاری جایگاه ویژه ی خویش را دارد.

ا.م.شیزلی

با توجه به آنچه که بلای طبیعی برسر نیواورلئان و گرینبورگ آورد، بخودی خود این سئوال مطرح می شود که: در شرایطی که دولت امریکا، با ثروت، قدرت، دموکراسی و حقوق بشر خود گوش دنیا را کر می کند، چگونه نتوانسته است شرایطی برای مردم ساکن این سرزمین فراهم آورد تا خانه های مقاوم در مقابل طوفان بسازند؟

امپرياليسم‌ خبري‌ نيز در حقيقت‌ به‌ معني‌ سلطه‌جويي‌ انحصاري‌ در شريان‌هاي‌ خبررساني‌ جهان‌ است‌. بايد بدانيم‌ كه‌ پديده‌ امپرياليسم‌ خبري‌ يا رسانه‌يي‌، پايه‌ و اساس‌ تاريخي‌ محكمي‌ دارد. خبرگزاري‌هايي‌ كه‌ «شارل‌ هاواس‌» در فرانسه‌، «ژوليوس‌ رويتر» در انگلستان‌ و «برنارد ولف‌» در آلمان‌ در قرن‌ 19 بنا نهادند، هم‌اكنون‌ تبديل‌ به‌ سازمان‌هاي‌ پيچيده‌ و غول‌پيكري‌ شده‌اند كه‌ نبض‌ اخبار دنيا را در دست‌ دارند و با وارد آوردن‌ شوك‌هاي‌ خبري‌ اساس‌ و بنيان‌ بسياري‌ از كشورها را دچار تزلزل‌ مي‌كنند.

آقای سرکوزی توانست نیروهائی را دور خود بسیج کرده و برنامه ای ارائه دهد که او را به عنوان اولین رئس جمهور نئو لیبرال و نزدیک به سیاست آمریکا و اسرائیل معرفی نماید.

سوال اینست که او به چه دلائلی و چگونه توانست پیروز شود؟

نويسنده : سام وب ، صدر ملي حزب كمونيست امريكا

متن حاضر بخشی از سخنرانی سام وب صدر ملی حزب کمونیست آمریکا در همایش ملی حزب کمونیست امریکا است. قسمت های دیگر سخنرانی در دوبخش متعاقب این قسمت تقدیم خوانندگان محترم خواهد شد .

یک روز پس از پایان نشست گروه ۱ + ۵، فرانک والتر اشتاین مایر، وزیر امور خارجه‌ی آلمان اعلام کرد، بدترین راه ممکن برای حل مناقشه‌ی هسته‌ای با ایران، حمله‌ی نظامی به این کشور است وی در گفت‌وگو با شبکه‌ی "ام د ار" آلمان (MDR) اظهار داشت، یک بحران جدید نظامی در منطقه فاجعه‌بار خواهد بود، به همین خاطر تنها راهی که باقی می‌ماند، استفاده‌ی کامل از امکاناتی است که غرب در اختیار دارد .

"وارطان سالاخانيان" در ششم بهمن 1309 بدنيا آمد.دوره ابتدايی را در مدرسه ليلاوان تاماريان تبريز به پايان رساند و دوران دبيرستان را هم در همين شهر سپري کرد.در سال 1321همراه خانواده اش به تهران کوچ کرد اما بعد از 4 سال بار ديگر روانه تبريز شدند. بعد از هشت ماه همراه خانواده بار ديگر به تهران بازگشت.وارطان سالاخانيان در بحبوحه مبارزات دهه 30 ،به سال 1331 به حزب توده ايران پيوست.بعد از کودتای 28 مرداد نا چار شد به فعاليت جدي و مخفی رو بیاورد .

ادوارنيوز : كميته حقوق بشر سازمان دانش آموختگان ايران،‌ ‌دومين گزارش تحليلي خود را با موضوع « حقوق كار»‌به مناسبت روز جهاني كارگر منتشر ساخت. اين كميته پيش از اين گزارش تحليلي خود پيرامون «حق تعيين سرنوشت و مشاركت در اداره عمومي كشور» را زمستان سال گذشته انتشار داده بود.

زمـان را گنــج هـــا در آستیــــــن اســت

واقعیت دردناک این است که، این پـیروزی عــظیم، فـقـط ٤۵سال دوام آورد. علل و عوامل متعددی باعث عـدم تـداوم این پیروزی بود. در مجموع، تلاش مستمر امپریالیسم، سرمستی فاتح جنگ ضد فاشیستی، کم بها دادن به دشمن و سطح بغایت نازل شعـور اجتماعی، زمینه مساعد و مناسبی برای رشد دوباره و تجـدیـد قـوای فاشـیسـم جهانی و عدم ماندگاری این پیروزی فراهم آورد.

٢۱ اردیبهشت سالروز تیرباران خسرو روزبه، قهرمان ملی میهنمان، می باشد. به یاد روزبه مطالب زیادی نگاشته شده و اشعار زیادی سروده شده است. در زیر به درج یادواره ای از او می پردازیم.

گزارش تجمع امروز معلمان و سرکوب آنها توسط گارد حکومتی

اصلی ترین شعار امروز معلمان:

«معلم زندانی آزاد باید گردد»

سلام سوسیالیسم: اجرای آخرین بند از بیانیه دهم فروردین کانون های صنفی معلمان سراسر کشور امروز  با هجوم نیروهای ضد شورش به خشونت کشیده شد. کانون های صنفی که اعلام کرده بودند بیانیه دهم اسفند به قوت خود باقی است، از معملان دعوت کردند تا امروز 18 اردیبهشت ساعت 1 در برابر مجلس تجمع کنند. از دقایقی قبل از ساعت 1 دسته دسته معلمان به حوالی میدان بهارستان نزدیک می شدند. بسیاری از آنان به صورت گروهی و توسط مینی بوسها و اتوبوسها خود را به محل تجمع رسانده بودند. فضای میدان بهارستان به شدت امنیتی بوده و نیرهای پلیس و ضد شورش از جمع شدن، صحبت کردن و حتی ایستادن افراد در حوالی مجلس از بیمارستان طرفه تا نزدیک سرچشمه با توهین و خشونت جلوگیری می کردند. بیش از 3 هزار نیروی امنیتی مستقر در میدان بهارستان، خیابان های حوالی مجلس، ون های مستقر در خیابان های اطراف و ساختمانی در برابر مجلس با اجرای تدابیر امنیتی همچون تجعمات گذشته از جمله بستن ایستگاه های متروی دروازه شمیران و بهارستان سعی در شکستن تجمع معلمان داشتند.

با وجود همه تدابیر امنیتی و سرکوب نیروهای حکومتی دو گروه توانستند دور هم جمع شوند و تجمع را آغاز کنند. گروه اول در بالای میدان بهارستان و گروه دوم در ضلع جنوب غربی مجلس توانستند دور هم جمع شوند. در هر دو گروه شعار غالب که به دفعات و با شور بی پایان از سوی معلمان تکرار شد شعار «معلم زندانی آزاد باید گردد» بود. در هر دو مورد پس از تشکیل تجمع چند صد نفره نیروهای ضد شورش به جمع معلمان حمله کردند و ضمن ضرب و شتم شدید معلمان عده ای را دستگیر کردند. نیروهای ضد شورش که در حین ضرب و شتم و کوبیدن لگد با پوتین به صورت یکی از معلمان زن با اعتراض مردم در میدان بهارستان روبرو شدند برای جلوگیری از برافروخته شدن خشم مردم معلم مجروح را «جیب بر» خطاب کردند و عقب نشینی کردند. از تعداد، هویت و وضعیت بازداشت شدگان خبری در دست نیست.

پس از حمله وحشیانه پلیس ضد شورش به تجمات  معلمان پراکنده در حوالی میدان بهارستان به صورت جمع هایی تا 5 و 6 نفر به گفتگو تبادل نظر پرداختند. همچنین چند معلم شجاع در ورودی های ایستگاه مترو با سخنرانی و گفتگو، مردم را از کم و کیف اعتراضات معلمان و از خواسته های آنان و از برخورد خشونت آمیز حکومت مطلع کردند. تعداد معلمان پراکنده در حوالی میدان بهارستان بین 5 تا 7 هزار نفر تخمین زده می شود.

شنیده شده است که با توجه به سرکوب تجمع امروز و با توجه به عدم امکان برگزاری مراسم توسط معلمان، فردا ساعت 9 صبح معلمان دوباره در برابر مجلس تجمع خواهند کرد که در این خصوص کانون های صنفی هماهنگ های لازم را به عمل خواهند آورد.

گفته می شود اگر چه تعداد معلمان در مقایسه با تجمع های پیش از شروع سرکوب ها (15 تا 20 هزار نفر) کاهش داشته است اما معلمان نگرانی در دل ندارند: این 5 هزار، این هفت هزار نفر، آماده هر گونه فداکاری هستند تا همکارانشان از بند آزاد شوند، احکام انفصال از خدمتشان لغو شود و آماده هر گونه فداکاری هستند تا حقوق معلمان با اجرای نظام هماهنگ پرداخت استیفا شود.

مطابق بیانیه 10 فروردین، 26 کانون صنفی از سراسر کشور

فردا سه شنبه 18 اردیبهشت

تجمع گسترده ی  کشوری معلمان سراسر کشور

از ساعت 13 تا 17 در مقابل مجلس

برگزار خواهد شد

ای توده، نگارنده تاریخ شمائید

وقت است که بازش بنویسیم بیایید

دریای زجا کندهء افراشته بالید

بس موج بلندا که شمایید، شمایید

نخستين رئيس جمهور خارجي تبار فرانسه است، تجربه‌اي در حوزه سياست خارجي ندارد، از طرفداران پروپا قرص آمريكا است و تامين امنيت اسرائيل از اولويت‌هاي اوست و در قبال ايران نيز قائل به اتخاذ تحريم‌هاي شديد‌تر تا رسيدن به نتايج مورد نظر است

*فرانسه سارکوزی و خون دلمه بسته بر «دیوار کمونارها»

*عصر کوتوله ها و آزادي

*افول چپ ها شروع شد

*جوابی به آقای ابراهیم نبوی به سبک خودشان

ویدئو کلیپی که در زیر مشاهده خواهید کرد، به مناسبت سالگرد پیروزی ارتش سرخ بر آلمان نازی در سال 2005 در میدان سرخ مسکو برگزار شده است که در آن از "میریل ماتیو" خواننده معروف فرانسوی دعوت بعمل آورده شده بود.

روز ٢٣ آوریل «بوریس یلتسین» ريیس‌جمهور سابق روسیه وفات یافت. صدر اعظم آلمان، خانم «مرکل» وی را یک «مبارز دمکراسی و آزادی» نامید. صدراعظم اسبق آلمان «هلموت کوهل» از وی به عنوان یک «دولتمرد بزرگ» نام برد. در تسلیت نامه متروپول‌های دیگر سرمایه‌داری، یلتسین «مرد رفرم‌ها»، « مرد مردمی» و غیره و غیره نامیده شده است. وی هنگامی که در دوران گذار  ۱٩٩٩به ٢٠٠٠ تخت و تاج را به «ولادیمیر پوتین» سپرد، تقریباً به نحو مشابه و شادمانه‌ای مورد تعریف و تمجید قرار گرفت.

احسان طبری

تر