مختل کردن وحدت در پوشش فريادهای وحدتطلبانه
لنین
مسائل جنبش معاصر کارگرى از بسيارى لحاظ مسائلى دردناک است، بخصوص براى نمايندگان ديروز اين جنبش (يعنى نمايندگان آن مرحله تاريخى که تازه به پايان رسيده است). از جمله مسائلى که به اين قسمت مربوط ميشود مُقّدم بر هر چيز مسائل باصطلاح فراکسيونيسم، انشعاب و غيره است. چه بسا از شرکت کنندگان روشنفکر جنبش کارگرى ميشنويم که با هيجان، عصبانيت و تقريبا با يک حالت متشنج استدعا ميکنند اين مسائل دردناک بميان آورده نشود. براى آنهايى که سالهاى دراز مبارزه جريانات مختلف ميان مارکسيستها، مثلا مبارزه سالهاى ١٩٠٠-١٩٠١ را گذراندهاند طبعا ممکن است بسيارى از استدلالهايى که در باره اين مسائل دردناک ميشود تکرار مکررات باشد.
ولى اکنون تعداد شرکت کنندگان مبارزه چهارده ساله (و چنانچه تاريخ نخستين علائم ظهور "اکونوميسم" را مبداء بگيريم بطريق اولى ١٨ - ١٩ ساله) در بين مارکسيستها آنقدرها زياد نيست. اکثريت عظيم کارگرانى که امروز صفوف مارکسيستها را پُر ميکنند مبارزه قديم را يا بخاطر ندارند و يا بکلى از آن بىاطلاعند. اين مسائل دردناک (چنانچه ضمنا پرسشنامه مجلّه ما هم نشان ميدهد) مورد توجه فوقالعاده اين اکثريت عظيم است. و ما قصد داريم روى اين مسائل که از طرف "باربا" يعنى "مجلّه کارگرى غير فراکسيونى" تروتسکى بعنوان مسائل تازهاى (که براى نسل جوان کارگر واقعا هم تازه است) مطرح شده، مکث نماييم.
١. "درباره فراکسيونيسم"
تروتسکى مجله جديد خود را "غير فراکسيونى" مينامد. اين کلمه را او در آگهىها در جاى نمايانى ميگذارد، و چه در مقالات هيأت تحريريه "سهورنايا رابوچايا گازتا" [روزنامه کارگرى شمال]، که قبل از انتشار "باربا" مقاله تروتسکى درباره "غير فراکسيونيسم" در آن درج شده بود، به انحاء مختلف روى اين کلمه تکيه مينمايد.
و اما "غير فراکسيونيسم" چيست؟
"مجله کارگرى" تروتسکى مجله تروتسکى براى کارگران است زيرا در آن نه از ابتکار کارگرى اثرى هست و نه از ارتباط با سازمانهاى کارگرى. تروتسکى که ميخواهد زبانش براى عامّه قابل فهم باشد، در مجله براى کارگران، کلمات "ترىتوآر"، "فاکتور" و غيره را براى خوانندگان توضيح ميدهد.
بسيار خوب. پس چرا کلمه "غير فراکسيونيسم" نبايد براى کارگران توضيح داده شود؟ مگر اين کلمه بيش از کلمات "ترىتوآر" و "فاکتور" مفهوم است؟
خير، موضوع اين نيست. موضوع اين است که بدترين نمايندگان بدترين بقاياى فراکسيونيسم با مارک "غير فراکسيونيسم" نسل جوان کارگر را اغفال مينمايند. جا دارد براى توضيح اين مطلب کمى تأمل شود.
بقیه مطلب در